نمي تونم

ديگه کم آوردم

همش دلم مي خواد تنهاييمو پر کنم ولي همه چيمو يهويي ازم گرفتن

ديگه هيچي جز يه حس عجيب و آزاردهنده برام نمونده احساس مي کنم همه ي آدما فراموشم کردن اونايي که من بهشون نياز دارم اونايي که.......

از اول شروع کردم همونطور که قول داده بودم ولي باز به بن بست رسيدم

بدبختيم اينه که نمي تونم برگردم

احتياج به کسي يا چيزي دارم که منو از اينجا بکشه بيرون

مي خوام يه بار ديگه نور و اميدمو ببينم

يعني مي شه؟