۱۳۸۸/۱۰/۲۱

7ماه می‌گذره از روزی که اومدم این‌جا و نوشتم:
"طول کشید تا بفهمم
ولی‌ بالاخره فهمیدم، که زندگی‌ توی دنیای آدم بزرگ ها
یعنی مجموعه‌ای از کراش‌هایی‌ که آخرش بیخیالیه
هممم ... غمگینه نه؟"

گذشت و من فکر کردم نه؛ همیشه هم آخرش بی‌خیالی نیس.
ولی حالا می‌بینم اول و آخرش بی‌خیالیه؛ چه بهتر که فقط  یه کراش باقی بمونه...
کاش فقط یه کراش باقی می‌موندی لعنتی

هیچ نظری موجود نیست: